Moe

Ik ben op dit moment zo moe, moe van alles. Van mijn lijf, van mijn hoofd, van mijn werk, van alles. Vanochtend werd ik wakker en heb ik ineens weer het begin van een koortslip, dat heb ik nog nooit gehad, een steenpuist op mijn voorhoofd. Ik heb blaren in mijn mond, mijn tandvlees doet pijn, mijn mond brand weer wat meer, mijn spieren in mijn schouders en armen doen pijn. 

 

Waar haal ik de energie vandaan om weer een dag door te komen, terwijl ik alleen maar denk wanneer stopt het een keer, wanneer ga ik me beter voelen. Ik kan me nergens op concentreren door al die pijntjes die bij elkaar een grote pijn vormen. Ik zou het liefst heel hard willen weg rennen, maar waar naartoe. Ik neem mezelf toch overal mee naartoe. 

Ik word zo onzeker van het feit dat ik me nergens echt op kan concentreren, daardoor kan ik niets goed doen. Dit speelt met name op het werk, daar is de concentratie echt van belang. Dit geeft ook weer stress en stress is niet goed voor je weerstand. De vicieuze cirkel waar ik maar niet uit lijk te komen.