Besluit

Ik ga het doen, ik ga het eindelijk doen.

IK GA MIJN BAAN OPZEGGEN.

Ik ga de tijd nemen om echt te herstellen, de balans weer te vinden. Ik ga dingen doen die mij energie geven zoals mijn werk in het dierenasiel uitbreiden, starten met mijn cursus "essays schrijven", lezen, wandelen, fietsen, zwemmen, dansen en rusten. 

Wat een besluit, een spannend besluit. Wat laat ik gaan? Wat krijg ik ervoor terug? Wat gaat het mij opleveren? Hoe ga ik het ervaren? 

 

Het enige wat ik nu weet dat ik enorm opgelucht ben, er valt een last van mijn schouders. Ik wil me gaan richten op "leven" in plaats van "overleven". Het gevoel van tegen de stroom in zwemmen heb ik al vanaf mijn auto ongeluk en ik wil niet meer tegen de stroom in zwemmen. Ik wil met de stroom mee en zien waar ik terecht kom. Dit is een extreem belangrijk leerproces voor mij, meer leven in het nu, "schijn"zekerheden durven loslaten en voor mezelf te kiezen. Dit is het grootste cadeau wat ik mezelf kan geven. Ik wil weer aan het stuur zitten en ik wil de regie weer voeren. Die ben ik namelijk een tijdje geleden kwijt geraakt. 

Ik heb al zoveel positieve reacties gehad van de mensen om me heen en dit besluit voelt zo ontzettend goed.