Stress

Het ging best goed met mijn duizeligheid, de afgelopen dagen wel veel pijn in mijn schouders en nek. De spanning moet eruit en ik ben totaal niet in balans. Gisteravond nam de pijn in schouders af, maar werd ik weer duizelig en kwam het zware gevoel in mijn hoofd weer terug. 

Ik zit in een vicieuze cirkel van stress en die doorbreek ik pas als ik mijn laatste werkdag heb gehad en het los kan laten. Het loslaten van te perfect afscheid willen nemen, te perfect de overdracht willen doen. Ik voel de onrust in mijn lijf, ik ben emotioneel en ik ben ontzettend moe. 

Ik heb wederom mijn werk in het asiel voor vandaag af moeten zeggen en dat vind ik vervelend. 

Het huilen staat me nader dan het lachen, maar ik weet dat het goed gaat komen. Het heeft tijd nodig en het zou fijn zijn als ik deze periode achter me kan laten en na dinsdag kan ik het stukje betaald werken achter me laten. Dan heb ik afscheid genomen en mijn werk overgedragen.