Angst voor ziekte

Vrijdagochtend werd ik gebeld dat het weer niet goed ging met mijn vader. Het is een terugkerend proces, maar iedere keer schrik ik toch weer. Ik stond net bij de yogales en ik heb ervoor gekozen om niet gelijk alles neer te gooien en naar huis te gaan. Ik had die yogales nodig om me voor te bereiden op een paar uur wachten in het ziekenhuis. Ik had helaas al een knallende hoofdpijn en dat helpt ook niet om alle stress van een ziekenhuis te trotseren. Sinds ik zelf in 2015 heel veel in wachtkamers van ziekenhuizen en huisartsenposten heb gezeten, heb ik heel veel moeite met ruimtes waar allemaal mensen zitten die wat mankeren. Ik merk dat ik daar niet goed mee om kan gaan. Het zorgt voor angst, voor veel spanning in mijn lijf, voor ontkenning en het gevoel dat ik heel hard weg wil lopen. 

Ziekte hoort bij het leven en het is mij wel duidelijk dat ik weer moet leren hiermee om te gaan, want ziekte is helaas vaak iets wat je niet kan beïnvloeden. Het kan er ineens zijn bij jezelf, het kan ineens gebeuren bij de mensen om je heen. Je kan er geen scenario's voor verzinnen. Het komt zoals het komt en in de tussentijd is het van belang dat je leeft, functioneert en geniet van de gezondheid die je op dat moment hebt.