Luisteren naar je lichaam

Waarom vinden mensen het toch zo moeilijk om naar hun lichaam te luisteren? Waarom gaan we pas echt er wat aan doen als het eigenlijk al te laat is? Is het de snelle maatschappij die ons als opgejaagd wild maar laat doordenderen als een ontspoorde trein? Zijn we bang om zwak gevonden te worden als je luistert naar je lichaam en op tijd op de rem trapt? 

 

Ik vind het lastig om die rem te vinden, ik denk al snel ik heb nu wel genoeg rust gehad en we gaan weer verder. Ik heb ook niet geluisterd naar mijn lijf, ik heb het wel geprobeerd en ik heb ook wel wat acties ondernomen om mijn lichaam de rust te geven die het nodig heeft, maar het waren halve acties en op de lange termijn heb je daar niet zoveel aan. Je kan niet voor de helft herstellen, je houdt het op deze manier hooguit wat langer vol, maar uiteindelijk zal je toch crashen. Ik ben nu in de fase dat ik naar mijn lichaam luister, ik mag het rustig aan doen en ik hoef niet door te denderen. Ik focus me op de zaken die goed voelen voor mijn lijf en geest. 

 

Als ik zo om me heen kijk zijn er zoveel mensen die niet luisteren naar hun lichaam, alles moet snel opgelost zijn, we rennen door en verwachten dat de medische wetenschap ons weer binnen een dag beter laat voelen. Lichaam en geest staan met elkaar in verbinding en als de balans kwijt is, ontstaan er klachten. Heel veel mensen negeren deze signalen en dat begrijp ik ook wel. Als je lichamelijke klachten heb die je niet helemaal kan verklaren, dan zou je moeten gaan nadenken of je ergens spanning van krijgt of dat er bepaalde zaken in je leven niet helemaal zijn zoals je zou willen. Dat is best eng, want dan moet je er wat mee. Dan moet je misschien iets vertrouwds loslaten of aanpassen.