Artsen die niet luisteren

Afgelopen woensdag had ik een zeer onbevredigend gesprek met een uroloog. Wij hadden een gesprek aangevraagd omdat de gezondheid van mijn vader achteruit gaat. Ik had me voorbereid door wat informatie te verzamelen. Puntje bij paaltje kwam de arts de zaal op en zei dat hij nog niets kon vertellen omdat de scan nog niet was geweest. Hij luisterde niet, met zijn non-verbale communicatie stond hij eigenlijk al buiten en hij deed geïrriteerd. Wij wilden weten wat ze nu verder gingen doen, wat al die antibiotica voor consequentie hadden. Wij hebben geen antwoorden gekregen. Waarom kunnen artsen nou niet eens eerlijk zeggen dat ze het gewoon even niet weten, dat ze gewoon de tijd nemen om een mens als mens te behandelen.  

Dit geeft zo een gevoel dat je er niet toe doet. Alle suggesties die je doet worden gelijk van de hand gewezen. We gaan het 27 maart opnieuw proberen, dan is er de uitslag van de scan. Mijn vragenlijstje staat nog steeds, want er is nog steeds geen vraag beantwoord.