Respect

Gisteren heb ik weer mogen ervaren hoe respectloos mensen kunnen zijn ten opzichte van elkaar. Dat er niet naar elkaar geluisterd wordt en ieder voor zich al bezig is het formuleren van zijn of haar eigen gedachte en mening. 

Over iemand praten waar de persoon zelf bij zit en iedereen viel haar af, omdat iedereen er wat van moet vinden. Ik heb nog geprobeerd om haar in al dat verbaal geweld een hart onder de riem te steken, maar niemand die het hoorde. Ze waren allemaal te veel bezig met zichzelf en ik zag dat zij zich langzaam in zichzelf terugtrok en nergens meer op reageerde. Ik vond het schaamteloos. 

 

Er was zoveel negatieve energie onderling. Zoveel eigen meningen en geen respect voor iemand anders zijn manier van leven of denken. Alles draaide om oordelen en veroordelen waardoor je ziet dat de mensen steeds verder uit elkaar groeien. De veiligheid om iets te vinden of te zeggen verdwijnt. Het is triest om te zien dat een groep mensen in dezelfde ruimte helemaal niet dicht bij elkaar staan, maar juist mijlenver bij elkaar vandaan. 

Dit soort processen en omgevingen kosten me veel energie om bij mezelf te blijven, ik heb er dan ook terplekke voor gekozen om weg te lopen en afstand te nemen en bij mijn eigen energie te blijven. Die heb ik namelijk zelf hard genoeg nodig.