Mijn criticus

Nu ik de mensen in mijn omgeving heb verteld van mijn plannen om iets heel anders te gaan doen en de mogelijkheden aan het onderzoeken ben om een B&B in Schotland te gaan runnen wordt het ineens echt en wie komt er dan om de hoek? Mijn innerlijke criticus die mijn vertrouwen in dit plan wil ondermijnen. 

 

Er komen allemaal gedachten naar boven die zeggen: waar begin je aan, dat kan je helemaal niet, dat vind je helemaal niet leuk, moet je niet gewoon op kantoor blijven zitten, straks komen er geen mensen en ga je failliet, dat gaat je nooit lukken, wat als je het daar niet naar je zin hebt, wat als je lichaam het niet aan kan, het is egoïstisch dat je je familie achter laat.

 

Dit gaat maar door en door, maar ik ben me ervan bewust dat het mijn innerlijke criticus is die ooit is ontstaan om mij te behoeden voor teleurstelling, verdriet en afwijzing. En deze criticus is bij mij zo sterk dat zij er voor zorgt dat ik me belemmerd voel in het dagelijks functioneren. Daarnaast vind ik het lastig om mijzelf dit te gunnen. Mag ik wel gelukkig zijn? Ik vind het ook gewoon heel erg spannend om uit die comfortzone te stappen van alles wat bekend en vertrouwd voelt voor mij, terwijl die comfortzone mij ook vaak benauwd en ik het juist leuk vind om nieuwe dingen te leren en me te richten op een nieuw project waarin ik mijn creativiteit en organisatietalent kan gebruiken. Het starten met iets nieuws vind ik gewoon heel spannend en mijn ervaring tot nu toe is dat het altijd goed is gekomen, maar dit gevoel blijft bij elke nieuwe start terug komen.   

 

Er zit een stemmetje in mij wat er wel vertrouwen in heeft en die zegt: 'dit zou best wel eens kunnen gaan werken en ik ga het gewoon proberen'. Ik luister naar dit stemmetje en zal met compassie luisteren naar de innerlijke criticus die gewoon heel bang is en het vertrouwen mist om iets heel anders te gaan doen dan alles wat ik tot nu toe heb gedaan.  

 

"You are never too old to set another Goal

or to dream a new Dream"

 

Aristoteles