Zweven tussen wat was en wat komt

Ik zit in een tussenfase, een zwevend gevoel tussen het oude en vertrouwde in mijn leven en het nieuwe wat er nu op mijn pad komt en wat er nog gaat komen. 

 

Het voelt niet goed om terug te gaan naar het oude en vertrouwde, maar de veranderingen in mijn leven vind ik spannend en eng. Ik sta tussen oud en nieuw in. Ik kan niet meer terug en voel me nog niet klaar voor het nieuwe. 

 

Dit voelt als een niemandsland, als verdwaald zijn. Ik voel me niet meer thuis in het leven waarin ik nu zit en voel me ook nog niet thuis in de plannen om naar Schotland te verhuizen en van daaruit mijn leven verder vorm te gaan geven met een B&B en mijn ontwikkeling op het gebied van transformeren en energie.

 

Ik kan eigenlijk niet anders doen dan deze fase waarin ik nu zit te accepteren, het laten gebeuren en ervan te leren. Het zal een reden hebben dat ik me nu voel zoals ik me voel, misschien heb ik een pauze nodig omdat er in de afgelopen maanden zoveel is gebeurd. Transformeren is een proces en kost tijd, energie en kan soms heel pijnlijk, leeg en verwarrend zijn.

 

Nu ik mij in deze fase bevind is het lastig om te vertrouwen op het pad wat ik aan het volgen ben, maar ik blijf het pad volgen en pas het aan waar nodig. Dit proces is als een ui die langzaam afgepeld wordt en soms komen er emoties naar boven die ervoor zorgen dat er een enorme weerstand naar boven komt en ik niet verder wil, maar ik weet dat ik verder moet in dit proces van heling om fysiek en geestelijk verder te komen in mijn herstel.