Fijne ochtend in het asiel

Vandaag weer een fijne ochtend in het dierenopvangcentrum. Het is altijd weer fijn als ik een paar hondjes blij kan maken met zwemmen in het kanaal, een lekkere wandeling in het park en bij ze zijn en knuffelen.    

 

Ik heb, na een wat mindere kennismaking een paar maanden geleden, vandaag weer een vriendin erbij. Een paar maanden geleden hing ze bijna in mijn been, maar nu is het weer goed. We hebben vanochtend gezellig geknuffeld en gespeeld.

 

Het blijft mij iedere keer weer een goed gevoel geven als ik in het opvangcentrum ben geweest, ik heb wat kunnen doen voor honden die door andere mensen als oud vuil aan de kant worden gezet, omdat ze op vakantie moeten of geen zin meer hebben in het hebben van een hond. Het is geen stuk speelgoed, het is een volwaardig lid van het gezin met gevoel en behoeftes. Er zijn momenten bij dat ik me schaam voor het feit dat ik ook een mens ben, want zoals de mens kan omgaan met een dier, wat ook een levend wezen is, daar kan ik heel verdrietig en boos om worden. Op deze manier kan ik wat betekenen voor de dieren die niet meer welkom zijn, want in het dierenopvangcentrum zijn ze wel welkom en proberen we een goed huisje voor ze te vinden waar ze wel welkom zijn.

 

De dankbaarheid die ik iedere keer weer ontvang van een hond die blij is je te zien, die blij is met de aandacht die hij krijgt en de wandeling die gemaakt wordt. Dat geeft mij ontzettend veel voldoening.