Het belang van het 'emotioneel loslaten van je ouders'

Het emotioneel loskomen en loslaten van je ouders is iets anders dan het feitelijk loskomen en loslaten van je ouders. In geval van emotioneel loskomen en loslaten van je ouders heb je nog contact met je ouders. In geval van feitelijk loskomen en loslaten van je ouders heb je geen contact meer met je ouders. Uit een emotioneel loslaatproces komt altijd waar jij zelf vrede mee hebt. Dat is wat loslaten is: er komt uit waar jij vrede mee hebt. 

 

Het loslaten van je emotionele afhankelijkheid zorgt ervoor dat je alsnog je ontwikkelingspotentieel kunt aanboren en dat je een evenwichtige en gelijkwaardige relatie kunt aangaan en een onafhankelijk en zelfstandig leven kan leiden. 

 

Emotioneel loskomen van je ouders kan je helpen om te herstellen van je angst, burn-out, depressie, gebrek aan zelfvertrouwen, pleasegedrag, controlegedrag, bindingsangst, verlatingsangst, piekeren,en malen,  psychosomatische klachten en verslavingen.

 

Onderliggende oorzaken van bovengenoemde symptomen zijn terug te vinden in een emotioneel ongezonde opvoeding waarin je ouders geen emotioneel veilige hechting met jou als kind hebben kunnen aangaan, waardoor jij je tijdens je puberteit niet emotioneel veilig hebt kunnen onthechten van je ouders.

 

Daarnaast heb je, zonder dat daar erg in hebt, blinde vlekken ontwikkeld en doe je onjuiste aannames en interpretaties. Op grond hiervan kijk je naar en beoordeel en behandel je andere mensen. 

 

Aspecten die een rol kunnen spelen bij het willen loslaten: 

  • de oorzaak en schuld bij de ander (je partner, je collega, je kind e.d.) leggen; 
  • je kijkt niet naar je eigen aandeel, terwijl alleen daar je herstel zit;
  • jouw ouders hadden een ongelijkwaardige relatie, met een dominante en een ondergeschikte ouder; 
  • jouw relatie wordt gekenmerkt door ongelijkwaardigheid, doordat de één een dominante rol en de ander een ondergeschikte rol inneemt. Dit patroon gaat van de ene generatie over op de volgende generatie.
  • je hebt niet de aandacht, waardering, erkenning, bevestiging, troost, serieus genomen worden, gehoord worden, aanmoedigingen, complimenten e.d. gehad waar je als kind recht op en behoefte aan had; 
  • je hebt te doen gehad met een van je ouders of beiden, hierdoor ging de emotionele voeding als aandacht en troost e.d. niet van de ouder(s) naar jou als kind, maar van jou als kind naar die ouder(s); 
  • je hebt regelmatig te horen gekregen dat je het niet goed of niet goed genoeg deed of dat je het niet kon. Je werd regelmatig naar beneden gehaald door (een van) je ouders; 
  • je leeft met angsten waar je je wel of niet van bewust bent en voor die angst heb je compensatiegedrag ontwikkeld die jou belemmeren
  • je hebt nog niet door dat die angsten logisch waren tijdens je jeugd en dus logisch zijn vanuit je jeugd en dat ze tegelijkertijd niet terecht zijn in het heden. Voor jou voelen ze als in het heden, maar ze worden in het heden  slechts getriggerd. Gebeurtenissen in het heden triggeren jouw angst van vroeger.
  • je weet niet dat die angsten voortvloeien uit het emotioneel ongezonde gedrag in je jeugd en dat je die angsten in de loop van de tijd kunt kwijtraken door het aanleren van nieuw en emotioneel gezond gedrag.
  • je hebt een enorme behoefte aan aandacht, waardering en bevestiging en je probeert dat van anderen te krijgen, vooral van je partner. 
  • je voelt je snel afgewezen. 

 

Elk kind zal het anders ervaren binnen het gezin, dit heeft te maken met de volgorde van geboorte en de onderlinge leeftijdsverschillen. Het is dan ook niet zo dat kinderen binnen hetzelfde gezin eenzelfde jeugd hebben gehad. Kinderen vertonen daardoor later als volwassene andere overlevingsmechanisme. Daarnaast is het vaak in emotioneel ongezonde gezinnen zo dat kinderen tegen elkaar worden uitgespeeld (dit gaat onbewust): er kan een zondebok in het gezin zijn, die als oorzaak van 'de ellende' wordt gezien. Of er kan een ziekelijk kind zijn die alle aandacht krijgt. Ook kan een kind 'favoriet' zijn bij een van de ouders.  

 

Er ontstaan dan ook verschillende overlevingsmechanismen zoals zich er tegen verzetten (actief verzet of passief verzet), of juist zich voegen, of zich verschuilen en wegcijferen, of de ouderrol op zich nemen, pleasegedrag, controlegedrag, conflict vermijdend gedrag, baldadig gedrag. Dat is op dat moment nuttig gedrag om met de gezinsomstandigheden te kunnen omgaan. Als kind kan het niet anders dan dat gedrag vertonen en voor het kind is dat gedrag zo logisch als het inademen van de lucht om zich heen. Later vormen dergelijke rollen en dergelijk gedrag de belemmeringen in diens volwassen leven. 

 

Omdat de voedingsbron van dat gedrag zit in overlevingsgedrag ten opzichte van je ouders, is het nodig om daarvoor in de plaats gezond gedrag te ontwikkelen, zodat je eindelijk zelfstandig en emotioneel afhankelijk van je ouders kunt leven. En dit emotioneel loskomen van je ouders is nodig om een evenwichtige en gelijkwaardige relatie aan te gaan met een partner. Anders herhaal je de ongelijkwaardigheid in je relatie en geef je die ongelijkwaardigheid ook weer door aan je eigen kinderen. 

 

Voor dit proces maakt het niet uit of je ouders nog leven of dat ze overleden zijn. Het is onjuist te denken dat je problemen zullen verminderen of zullen overgaan als je ouders overleden zijn, omdat er  nog niets is veranderd aan de onderliggende oorzaak: je patronen van vroeger. 

 

Het emotioneel loskomen van je ouders maakt het mogelijk om een contact met je ouders te krijgen zoals je wenst. Er komt daarom uit waar jij vrede mee hebt. En als ze overleden zijn, komt er een herinnering uit waar jij vrede mee hebt. 

 

Bron: Ammy van Bedaf
www.loslaten.nu