De geketende olifant

"Toen ik klein was, was ik dol op het circus en wat ik het leukste vond waren de dieren. Vooral de olifant die, zoals ik later ontdekte, ook het favoriete dier was van veel andere kinderen. Tijdens de voorstelling pronkte het enorme beest met zijn uitzonderlijke gewicht, grootte en kracht. Maar na zijn optreden stond de olifant met zijn poot vastgeketend aan een paaltje dat in de grond geslagen was totdat de volgende voorstelling begon. Het paaltje was een minuscuul stukje hout dat nauwelijks een paar centimeter in de grond stak. En hoewel de ketting groot en stevig was, leek het me duidelijk dat een dier dat sterk genoeg was om een boom met wortel en al uit de grond te rukken, zich zonder probleem van het paaltje zou moeten kunnen ontdoen en vluchten. 

 

Het mysterie lijkt mij nog steeds onmiskenbaar. Wat houdt hem daar? Waarom vlucht hij niet? 

 

Toen ik vijf of zes was geloofde ik nog in de wijsheid van volwassen. Ik ondervroeg dus een meester, een ouder of een oom over het mysterie van de olifant. Een van hen legde me uit dat de olifant niet vluchtte omdat hij afgericht was. Ik stelde de voor de hand liggende vraag: 'Als de olifant afgericht is, waarom wordt hij dan geketend?'

Ik kan me niet herinneren een eenduidig antwoord te hebben gekregen. Jarenlang dacht ik niet aan het mysterie van de olifant en het paaltje, tot ik een paar mensen ontmoette die zich ooit diezelfde vraag hadden gesteld. Een paar jaar geleden ontdekte ik tot mijn blijdschap dat iemand wij genoeg was geweest om het antwoord te vinden: 

 

De circusolifant ontsnapte niet omdat hij van jongs af aan aan een paaltje staat vastgeketend. 

 

Ik sloot mijn ogen en stelde mij het weerloze, pasgeboren olifantje voor dat aan dat paaltje was vastgeketend. Ik weet zeker dat het olifantje toen wel uit alle macht duwde en trok om zich te bevrijden. Maar ondanks zijn inspanningen kreeg hij het niet voor elkaar, omdat dat paaltje voor hem te vast zat. Ik stelde me voor dat het olifantje uitgeput in slaap viel en het de volgende dag en de dag daarna weer probeerde ... Totdat het dier zich op een dag, een vreselijke dag voor de rest van zijn leven, neerlegde bij zijn onmacht en zijn lot accepteerde. Die enorme en machtige olifant uit het circus ontsnapt niet omdat de arme stakker gelooft dat hij het niet kan. De onmacht die hij kort na zijn geboorte voelde, staat in zijn geheugen gegrift. En het ergste is dat hij die herinnering nooit meer serieus in twijfel heeft getrokken. Nooit heeft hij zijn kracht opnieuw beproefd ..."

 

Bron: Laat me je een verhaal vertellen (Jorge Bucay)