Schuldgevoelens

Zijn schuldgevoelens ergens goed voor? Ja, ze hebben je geholpen om als kind te overleven binnen het familiesysteem en hebben een reële oorsprong die diep verborgen ligt. Ze functioneren als omleidingsborden die je van je ware gevoelens vandaan houden. 

 

Schuldgevoelens halen je onderuit, zetten je onder druk en benemen je de adem, ze wegen zwaar en gaan schuil achter de maskers 'zorg' en 'plichtsbesef'. Je mag niet van jezelf gelukkig, zolang andere mensen in je nabije omgeving het ook niet zijn. Ze gaan vaak gepaard met angst, verbittering en diepe schaamte omdat je het gevoel hebt nooit goed genoeg te zijn geweest. 

 

Deze gevoelens verhinderen je om te doen wat goed is voor jou en te zeggen wat je werkelijk denkt en voelt. Zij zorgen ervoor dat anderen binnen het systeem in hun comfortzone kunnen blijven en uiteindelijk blijf je zelf ook in die comfortzone. 

 

Als je in de schuldgevoelens blijft hangen kan je niet gelukkig en ontspannen leven, deze gevoelens zorgen ervoor dat je in de oude patronen door blijft gaan, je weer laat uitbuiten, te veel van jezelf eist en te veel voor anderen doet. Schuldgevoelens zijn onlogische gevoelens die meestal een diepe pijn verbergen en meestal is deze pijn niet eens van jezelf. Je hebt de pijn van een ander overgenomen.  

 

Een klassiek voorbeeld van een schuldgevoel is de co-afhankelijkheid die in je jeugd ontstaat. Een familielid heeft een probleem dat hij/zij niet toegeeft en ook niet probeert op te lossen. In zo een proces doet de familie of er niets aan de hand is en je wordt gedwongen om mee te werken aan het verzwijgen en accepteren van dit probleem, als kind neem je de pijn van het innerlijke kind van dat familielid waar en neem je over, je wilt niet het familiesysteem verstoren en tijdens dit hele proces verlies je het contact met jezelf. 

 

Schuldgevoel is een patroon wat generatie op generatie overgaat. Volwassenen blijven hangen in hun innerlijke kind. Zij nemen dan ook al hun thema's, problemen en onbewuste behoeften mee. Deze worden automatisch doorgegeven aan hun kinderen. 

 

Door je bewust te zijn van deze patronen en je te verdiepen in het familiesysteem kan je loskomen van deze schuldgevoelens en ten volle jouw leven gaan leiden zoals deze bedoeld is. 

 

Weet dat je als volwassene het recht hebt om: 

  • nee te zeggen wanneer een situatie je na zorgvuldig onderzoek tegen de borst stuit. 
  • ja te zeggen wanneer een situatie jou zinvol en waardevol lijkt. 
  • je (gezonde) diepste waarheid tot uitgangspunt om te handelen te maken, of anderen dat nu leuk vinden of niet. 
  • de consequenties van al je beslissingen te dragen en op je te nemen. 
  • je verantwoordelijkheid te voelen voor jezelf en je leven en alles te doen wat jou en je leven voedt en beschermt. 
  • op te komen voor alles wat jou heilig is en na aan het hart ligt, of iemand anders dat nu leuk vindt of niet. 
  • zorgvuldig en nauwkeurig te denken. 

En het kind in jou, wat mag dat? 

  • als iemand gemeen tegen je is, dan mag je huilen en je hoeft niet meer naar hem toe te gaan. 
  • je mag de tijd nemen om ook eens niets te doen. 
  • je mag fouten maken en jezelf uitproberen. 
  • als je ergens geen plezier meer in hebt, houd er dan mee op. 
  • ga naar mensen toe die je omarmen, die van je houden en aan wie je je liefde onbeperkt kunt en mag laten zien. 
  • je mag je als kind gedragen en je hoeft jezelf niet voortdurend te verklaren. 
  • als je iets niet kunt, vraag dan om hulp. Herinner je eraan dat je niet alles alleen hoeft te doen. 

Bron:  "Het innerlijke kind, Schuldgevoel loslaten" van Susanne Hühn.