Mijn oren zijn geen vuilnisbak

Laatst hoorde ik van een collega dat zij nog een opmerking op de planken had liggen die ze nog niet had durven te gebruiken op het moment dat iemand heel veel negativiteit over haar uitstrooide: 'mijn oren zijn geen vuilnisbak'. 

 

Iedereen wil af en toe zijn verhaal kwijt en even gal spuien over de dingen in het leven die niet lekker lopen, waar je je zorgen over maakt, over het weer, over het werk etc. en dat is helemaal prima (ik heb er zelf ook wel eens behoefte aan), maar soms word al die negativiteit je te veel en wil je graag praten over de dingen die wel goed gaan. 

 

De kans dat je jezelf kwijt raakt in deze negatieve en deprimerende boodschappen is vrij groot en je gaat zonder dat je je er van bewust bent mee in de negatieve spiraal. Het zal regelmatig gebeuren dat die mensen die tegen je klagen en zeuren over alles wat fout is in hun leven en het leven van anderen, na het gesprek opgelucht en vrolijk naar huis gaan, want zij zijn de 'shit' kwijt en jij blijft er nog dagen mee rond lopen. 

 

Mag je mensen erop aanspreken als je geen zin hebt om al die ellende over je uitgestort te krijgen? Ja, dat mag je! Iedereen heeft zijn shit en iedereen wil er wel eens over praten, maar soms hoor je iets te vaak dezelfde shit en ben jij die vuilnisbak waarin het keer op keer wordt gedeponeerd. Uiteindelijk ga jij na zo een gesprek uitgeput naar huis en moet je maar weer ergens die energie vandaan halen om te bedenken dat het allemaal niet zo slecht is en er zoveel is om dankbaar voor te zijn en we vaak problemen maken van zaken die helemaal geen probleem hoeven te zijn. 

 

Dus zeg gewoon een keer 'mijn oren zijn geen vuilnisbak' en zie wat er gebeurd. Misschien komt er dan een leuk en positief gesprek op gang waarbij je na het gesprek vol energie huiswaarts gaat.