Feestjes!

Je hebt feestjes en feestjes. De een doet een bescheiden lunch waarbij er tijd is voor een gesprek en wat te eten, de ander doet het in de avond met een BBQ en wat geroezemoes in de tuin van de conversaties, maar tegenwoordig zijn er steeds meer van die feestjes gedurende de zomermaanden met een grote partytent in de tuin, lichtjes en harde muziek. Leuk als je in een discotheek of een kroeg bent, maar deze feestjes vinden allemaal plaats in de tuinen van de bewoners in een woonwijk waar de huizen nogal dicht op elkaar staan, wat gezien de beperkte ruimte in Nederland meer regel dan uitzondering is.  

 

Het excuus van vele mensen, het is maar één keer per jaar en ja, als je dat bedenkt is dat ook zo voor de bewoners van dat huis. Maar als iedereen in de wijk maar één keer per jaar zo een feestje geeft op zaterdagavond betekent dit al gauw dat je bijna elke zaterdagavond een feestje hebt met luide gesprekken en nog hardere muziek.

 

Er ontstaat een sneeuwbaleffect tijdens zo'n feestje als het aankomt op het geluidsniveau. We beginnen met een geroezemoes, muziek gaat aan, harder praten omdat je boven de muziek uit wil komen om je verhaal te doen, muziek weer harder omdat er te hard wordt gepraat. Bij mij komt er maar één gedachte naar boven: 'mensen als je nou zou graag een leuk gesprek wilt hebben, waarom moet die muziek dan zo hard?  

 

Zaterdagavond hadden we er weer zo één, de avond daarvoor zagen we al dat er een grote partytent werd opgezet. Wat gaan we doen, zitten we het feestje uit of gaan we er vandoor en nemen we een hotel ergens op de hei waar stilte hoog in het vaandel staat? We besloten het erop te wagen en te blijven, want het is een dure aangelegenheid om bij elk feestje een hotelovernachting te moeten bekostigen. 

 

Het eerste deel van de avond was het nog stil en toen kwam al het besef, dit wordt zo'n feestje die pas begint tegen de tijd als wij naar bed willen. Rond 21.00 uur begon de muziek, gelukkig was 'Dance Dance Dance' op de tv, een programma waarbij concentratie niet benodigd is, een kwestie van verstand op nul en je laten vermaken. Wat later naar bed, ramen dicht, rolluiken naar beneden, slaapkamerdeuren dicht en verhuizen naar de logeerkamer, want deze keer was het feestje aan de voorkant van ons huis. Slaapbank opgemaakt, alle kieren waar mogelijk afgedicht met kussens van de slaapbank en hopen snel in te slaap te vallen op het knusse, smalle slaapbankje.

 

Als kers op de taart nog een paar lollige kinderen afkomstig van het betreffende feestje die het leuk vonden om ergens rond half twaalf het spelletje 'belletje trek' nieuw leven in te blazen, waarna ik met mijn hart in mijn keel rechtop in bed zit, wakker geworden uit mijn eerste diepe slaap. Probeer dan maar weer in slaap te vallen! 

 

Een feestje is niet erg en wat gepraat in de tuin is te overzien tot een bepaalde tijd, maar het lijkt gemeengoed te worden om tot diep in de nacht harde muziek te draaien, totaal geen rekening houdend met je buren en andere buurtbewoners, want geluid draagt ver. Waar zijn de normen en waarden gebleven, wanneer is het ieder voor zich geworden? Jij kan een geweldig feestje hebben gehad, maar voor alle andere buurtbewoners is het iedere keer weer een uitdaging om in slaap te vallen met het gebonk van de bas en het geschreeuw van dronken mensen laat op de avond. We leven met te veel mensen op een te klein stukje land om te zeggen 'het is maar één keer per jaar'. 

 

Ik vind het egoïstische denkwijze die de afgelopen vijf jaar behoorlijk is toegenomen en die het woongenot behoorlijk kan bederven. Ik hoop dat de mens tot inkeer komt en weer gaat leren om rekening te houden met elkaar, want dit geluidsoverlast gaat op den duur leiden tot onverdraagzaamheid omdat er wordt gedacht 'als jij het doet dan mag ik het ook' en kan het uitmonden in een baas boven baas spelletje, dit lijkt mij een ongezonde en onwenselijke ontwikkeling waar uiteindelijk geen enkele buurtbewoner bij gebaat is.