Vroeger

Vandaag heb ik, in het kader van de aankomende verhuizing, de koffer met alle fotoboeken doorgespit. Wat gaat er mee, wat blijft er achter. 

 

Een van de eerste fotoboeken die ik oppakte was van mijn eerste vakantie met Edwin, 1995 en met zijn tweeën twee weken naar Kos in Griekenland.

 

Ik zag mezelf op het balkon van ons appartement zitten, nog zo jong, slank en fit. Als ik het toen maar had gezien en beseft, dan had ik er zo van kunnen genieten. Altijd bezig met mijn uiterlijk, nooit tevreden en altijd te dik. Waarom, als ik deze foto zie, zie ik een jonge superslanke vrouw, mooi rood haar en een paar benen waar geen eind aan lijkt te komen. En waar was al dat vet? Ik zie het niet, maar als negentienjarig jong volwassene zag ik het wel, hopen vet op mijn buik, billen, benen. Zo kritisch, zo hard en onrealistisch.

 

Nu 22 jaar later, veel geleerd, regelmatig op mijn bek gegaan en ook weer opgestaan, besef ik dat het goed is zoals het is, hier in het nu. Misschien niet altijd even blij met dat vetrolletje wat ik zie als ik in de spiegel kijk, maar ik ben nu hier, een groot deel van mijn energie hervonden en op weg naar een ander leven in mijn leven. .