Eerlijk communiceren

Communiceren, het moeilijkste wat er is. Jaarlijks worden er vele trainingen gegeven, maar heel vaak ga je na de training gewoon weer verder op de oude en vertrouwde manier. Bedrijven geven er jaarlijks heel veel geld aan uit. Communiceren is een werkwoord, het is dan ook vaak hard werken. 

 

Zeggen wat je wilt en vindt, eerlijk communiceren naar jezelf en naar anderen toe, ik vind het heel moeilijk. Een keelchakra die al jaren, misschien zelfs al vanaf mijn geboorte, op slot zit. Niet durven zeggen waar ik behoefte aan heb, mijn mond houden, in een hoekje kruipen en niet opvallen. De ongenoegens in mijn leven inslikken, opkroppen en intern proberen te verwerken, een vicieuze cirkel. Verkrampte kaken, een brok in mijn keel, een druk op mijn borst. 

 

Doorbreken, praten en zeggen wat ik ervan vind. Niet altijd voor de harmonie gaan, de confrontatie aan gaan en mocht het zo zijn dat een confrontatie eindigt in een afscheid, dan heeft het zo moeten zijn. Ik hoef niet alles voor de lieve vrede te accepteren, ik vind niet alles leuk en fijn wat me overkomt of wat men tegen mij zegt. Ik vind het lastig, mijn plek innemen, mijzelf laten horen. Het lukt me niet altijd vriendelijk te blijven, op een nette en beschaafde manier mijn ongenoegen uiten, te veel opgekropt en dan komt het eruit als een vernietigende bal energie, vaak tegen de verkeerde persoon en verre van geweldloos. Het boek ligt er, Geweldloos Communiceren. Moeilijk maar zeker mogelijk, nog een lange weg te gaan, maar ik leer.