Mijn eerste proces als facilitator

Mijn eerste proces als facilitator. Spannend, doodeng. Zouden er wel worden komen, zou ik mijn energie kunnen behouden, denken aan het aanraken. Alles kwam bij elkaar, dit onder begeleiding van de trainer die zou ingrijpen/bijsturen als het nodig mocht zijn. De energie en het aanraken vond ik niet zo moeilijk, maar het praten. Niet in mijn eigen taal en bang om de woorden te vergeten tijdens het proces.  

 

Ik mocht het proces van Alison faciliteren, een lieve en fijne vrouw. Zij gaf me vertrouwen, een ervaren facilitator. In mijn voordeel, maar ook wel eng. 

 

Wat was dit mooi, ik kon er voor haar zijn tijdens haar proces. Ik zorgde voor de veiligheid, raakte haar aan op het moment dat ze het nodig had en zei de juiste woorden. Ik kon ze niet altijd even makkelijk vinden, ik denk tenslotte in het Nederlands, maar het ging heel natuurlijk. Ik had mijn briefje niet nodig, het kwam uit mezelf. Ik wist wat ik moest zeggen en ik ben in de We am energie gebleven. Heel bijzonder en een voorrecht om dit te mogen doen voor een ander.