Moe en voldaan

Wat een week, wat een week. Energie, vermoeiend, blij, verdrietig, boos, onbestemd, warm, liefdevol, vertrouwd, bang, denken, voelen, samen, onzeker, veilig, nieuwe vrienden, intensief, welkom, mogen zijn.

 

Wat ging het snel, ik heb genoten van al mijn wandelingen naar het stadje, mijn gesprekken in de taxi, de avond in de pub met de Keltische muziek, de vele leuke gesprekken met mijn mede footsteppers. 

 

Ik ben normaal niet zo goed in groepen en trainingen, ik voel me in een groep vaak heel onzeker, ik kan heel snel mezelf kwijtraken in al deze energieën en trek me terug. Voel me geïntimeerd en ga mezelf vergelijken met andere mensen. Zij doen het beter dan ik. Althans dat is wat mijn ego allemaal bedenkt. In deze groep was het fijn en voor het eerst voelde ik mij op mijn gemak met hoe ik ben en wat ik kan. Een heerlijk gevoel, ik mocht daar mezelf zijn. 

 

Een jaar geleden zat ik nog op mijn werk, mijn baan opgezegd. Bang voor een leven zonder baan, bang voor wat het leven mij zou brengen, bang voor mijn lijf en bang voor mijn geest. Nu een jaar verder en heb ik een Transformational Healing training gedaan, gewerkt met energie en daarop leren vertrouwen. Gewerkt aan mijn eigen transformatie, het laten gebeuren. Alleen op reis naar Cornwall, een week in een heerlijk huis en een training in het Engels. Nog veel te leren, nog veel te voelen. Het is een continue proces en het vergt oefening. 

 

Morgen stap ik weer op de trein naar Londen, moe en voldaan en klaar voor het volgende avontuur. Wat zou het leven saai zijn zonder al deze avonturen.