Na inspanning komt ontspanning

De boog kan niet altijd gespannen staan. Soms gebeuren er in een korte periode veel dingen tegelijk en heb je niet de tijd om het te verwerken, het in te laten bedden. Je wordt geleefd door wat er op je pad komt, je gaat maar door en ondertussen geeft je lichaam echt wel een aantal signalen dat je even tijd moet nemen om dat wat er gebeurd is te laten bezinken. 

 

De afgelopen zes weken waren voor mij een rollercoaster aan emoties, uit mijn comfortzone. Een paar weken bezig geweest met inpakken, besluiten wat in de opslag moest en wat mee moest naar onze tijdelijke bungalow en wat er weg moest. Afscheid genomen van het huis waar ik bijna 20 jaar heb gewoond. Een paar dagen de tijd om te wennen in mijn nieuwe bungalow, alles daar een plekje geven om vervolgens na vier dagen weer in de trein te stappen voor een cursus Transformational Healing in Cornwall. In mijn eentje op reis, de cursus in het Engels en weer op een andere plek slapen. Vervolgens na een intensieve week van werken met energie, processen gegeven en ontvangen vertrokken naar Londen om van daaruit verder te reizen richting Schotland om B&B's te bezichtigen. Vele gesprekken, natuurlijk allemaal in het Engels, kijken, voelen, ruiken, horen. Een druk schema, weinig tot geen tijd voor mezelf, vele uren in de auto met zijn vieren en iedere nacht weer ergens anders slapen. 

 

Dat is veel inspanning zonder een een moment van ontspanning, althans ik heb mezelf weinig tijd gegeven om te ontspannen. Ik had energie en wilde doorgaan, de laatste paar dagen in Schotland ben ik op wilskracht en doelgerichtheid doorgekomen. Nu ben ik weer in mijn bungalow en mag ik hier even blijven, wennen en uitrusten. Mijn EHBO (Eerste Hulp bij Overmatig Ego) lijst erbij gepakt en gekeken waar ik behoefte aan had. Ik ben naar yoga gegaan, met een boek op de veranda gaan zitten, genoten van alle meerkoeten, futen en zwanen die voorbij kwamen dobberen, naar het dierenopvangcentrum gegaan om lekker met de honden te wandelen, baantjes gezwommen. 

 

Maandag thuis gekomen en voel me na een paar dagen 'thuis' al een stukje beter, was een beetje boos en teleurgesteld in mezelf dat ik zo moe was. Ik ben niet heel lief voor mezelf geweest en ik wilde mijn vermoeidheid niet serieus nemen Het is nu tijd voor een stukje ontspanning.