Emotionele achtbaan

Ik bevind me op dit moment in een emotionele achtbaan waar ik me maar in onderdompel. Het hoort bij een proces van emigreren, wat trouwens best heftig is als het dichterbij komt. 

 

Gisteren een heerlijke laatste dag gehad in het dierenopvangcentrum waar ik bijna twee jaar hebt gewerkt. Er was voor mij een vertrekpartijtje georganiseerd waarbij Edwin ook was uitgenodigd. Mijn maatje Douwe heeft heel de middag pannenkoeken staan bakken, ik heb een canvasdoek gekregen met allemaal mooie foto's van deze geweldige tijd in het dierenopvangcentrum, klompen, lieve kaarten met ontzettend lieve woorden. Ik voelde me heel erg gewaardeerd en ik ga al deze lieve mensen en mijn vrijwilligerswerk echt wel missen.

 

En toen kregen we gisteren van onze lieve vrienden Kees en Lieneke ook nog twee mooie mokken met daarop foto's van ons. Mokken waar we in Stoer onze thee uit kunnen gaan drinken en altijd een herinnering hebben aan het klussen en het paardrijden. 

 

Dankbaar voor al deze lieve en bijzondere mensen in mijn leven.