Perfectionisme

Er schijnt weer een koplamp mee waarvan ik dacht dat ik die wel achter me had gelaten. Perfectionisme, dat is voor mij wel een pijnpunt en zorgt voor wat onrust in mij.

 

De rust vinden het proces te vertrouwen en dat alles op zijn tijd komt en dat niet alles perfect en gelijk af moet zijn. Juist niet, want dat maakt het juist niet zo leuk. De tijd nemen en iets langzaam zien opknappen.

 

Een lijst vol met klussen, zoveel te doen en ik zie zoveel dingen die ik zou kunnen verbeteren en die ik wil verbeteren. Het hier zijn is zo een goed leerproces. Een eigen bedrijf en weten dat je dan nooit klaar bent. Er is altijd ruimte voor een stukje verbetering, voor het opknappen van het huis, maar er is ook tijd nodig om te genieten van dat wat ik heb, dat wat er is en dat is echt heel veel. Het tot me door laten dringen dat ik hier mag wonen, in een schitterend huis wat ik mag gaan maken toe hoe ik het wil. Stap voor stap en in de tussentijd gewoon genieten van dat wat er al allemaal is. Want dat wil ik nog wel eens vergeten.