Jezelf zijn!

Iemand stelde mij de vraag 'Waarom is het zo eng om mezelf te zijn?'. Een vraag die ik mezelf ook al heel vaak heb gesteld. Wat maakt het nou zo moeilijk om mezelf te zijn, waarom wil ik me altijd aanpassen aan andere mensen. Waar ben ik bang voor? Ben ik misschien wel bang voor wie ik echt ben. Misschien vind ik die persoon wel heel erg tegen vallen. Ben ik bang om afgewezen te worden als ik gewoon totaal mezelf ben? Wat als mensen mij niet aardig vinden? 

 

Als ik naar mezelf kijk heeft met het afwijzing en zelfwaardering te maken. Ik vond als kind al mezelf niet zoveel waard en daaruit heb ik een angst voor afwijzing ontwikkeld. Dat vond ik verschrikkelijk en voelde heel onveilig. Door wat ervaringen als kind en ook toen ik ouder werd is dat gevoel van afgewezen worden alleen maar gegroeid. Sommige ervaringen waren ook daadwerkelijk afwijzing en als kind ben ik heel erg mijn best gaan doen om nooit meer dat gevoel van afwijzing te ervaren. Dat is natuurlijk onmogelijk, je kan niet met heel de wereld vriendjes zijn. En wat ben ik gaan doen als overlevingsstrategie, iedereen tevreden proberen te houden. Dus mezelf altijd aanpassen, nooit nee durven zeggen en vooral niet mezelf zijn, want dat was dus niet goed genoeg. 

 

Het is dus best heel eng om jezelf te zijn, wat als je dat bent kan het zomaar zijn dat je van mensen afscheid gaat nemen omdat zij niet meer in jouw energie passen. Dat je uiteindelijk voor een hele andere werkkring gaat, omdat die baan helemaal niet bij je past.

 

Hoe vrij kan en zal het voelen als je totaal jezelf kan zijn, volledig kan vertrouwen op dat wat jij bent en je volledig veilig bent bij wie je bent? Dat is complete vrijheid, dat is hoe jouw  leven bedoeld is. En vanuit die vrijheid trek je de mensen, de baan, de omgeving aan die jou totaal nemen zoals je bent en waar je je helemaal thuis voelt.