Stroomstoring

Gisteravond zat ik tv te kijken en toen ineens viel de stroom uit. Gebeurd hier af en toe en meestal is het binnen een half uurtje opgelost. Stroomstoring betekent hier ook geen vaste telefoon en internet. Geen mobiel bereik en met vlagen wat 4G internet. Dus het is lastig om te ontdekken wat er aan de hand is en hoe lang het gaat duren. Even naar de buren om te checken of het ook bij hun is.

 

Een huis vol gasten die ervoor kozen om de lounge te gaan zitten bij het haardvuur, ik heb kaarsjes aangestoken en gelukkig hebben we ervoor gekozen om op gas te blijven koken. Dus water gekookt zodat de gasten een kopje thee, koffie of warme chocolademelk konden drinken. Meer kon ik niet doen. 

 

En met de stroomstoring ontstond er in mijn hoofd ook een stroomstoring in mijn zijn. Volop in mijn pleasegedrag, volop in mijn verantwoordelijkheidsgevoel. Verantwoordelijk voor iets waar ik geen invloed op had. De stroomstoring duurde voort en de gasten gingen naar bed. Ik heb nog een tijdje buiten gezeten en langzaam kwamen alle gedachten en scenario's naar boven. Wat als het morgenochtend nog niet opgelost is? Worden de gasten dan boos op mij, zijn ze teleurgesteld? Ze kunnen dan niet douchen, ik kan geen goede koffie serveren, hoe moet het betalen, wat gebeurd er met al het eten in de koelkast en de vriezer. Het ging maar door. Ik ging naar bed, ben wat gaan lezen. Om twee uur sliep ik nog niet, ik kon het piekeren niet stop zetten. Het feit dat ik betalende gasten in mijn huis had en geen stroom kon leveren zorgde voor een heel onprettig gevoel.

 

Uiteindelijk ben ik mijn bed uit gegaan en toen ik wat water wilde opwarmen voor een kop thee werd de elektriciteit weer aangesloten. Al die doemscenario's, al die gedachten en stress voor niets. Een lange nacht met maar drie uurtjes slaap en weer wat wijzer. Dankbaar voor mijn bewustzijn in dit piekerproces en dat ik echt nog heel veel zaken los mag laten.