Van DOEN naar ZIJN

Maanden zijn voorbij gevlogen, opgeslokt door het leven van een totaal ander leven in Stoer. Alleen maar bezig met DOEN, kamer schoonmaken, beleid bepalen, klussen in de B&B, administratie. Het ZIJN is er bij ingeschoten. 

 

Het gewoon ZIJN, misschien sluit ik me wel af voor het ZIJN. Bang voor wat daar te vinden is. DOEN is veilig, lekker doorgaan en niet na hoeven denken over waar ik nu sta, wat ik wil en hoe het nu eigenlijk met mij gaat. Wil ik echt wel weten hoe het met mij gaat? Bang voor wat ik daar ga tegen komen als ik tijd aan mezelf besteed en gewoon ga ZIJN. Ik ben, maar accepteer ik het wel zoals ik ben. Ben ik niet enorm tegen de stroom aan het in zwemmen en is het DOEN zoveel makkelijker. Niet nadenken, verstand op nul en maar doorgaan. Is mijn ZIJN wel genoeg? 

 

Geveld door een fikse verkoudheid word ik weer gewezen op het ZIJN. Gewoon ZIJN zonder alles te moeten en erop vertrouwen dat alles komt wanneer het er moet komen en dat uitrusten en herstellen helemaal oké is. Ik word er wat onrustig van, zoveel ideeën en zoveel dingen te doen. Uiteindelijk is het niets waar bloed uit vloeit en mag het gewoon lekker blijven liggen en mag ik mij richten op hier gewoon ZIJN. Ik BEN en geef me over, ik durf te vertrouwen. I AM ENOUGH. Ik ben in ontwikkeling elke dag.