ACCEPTATIE

Wat blijf ik het lastig vinden om mezelf onvoorwaardelijk te accepteren met alles wat er bij mij hoort. Ik kan soms zo ontzettend onaardig voor mezelf zijn. 

In alle rust accepteren wat er is in het hier en nu, dat ik goed genoeg ben en zelfs meer dan dat. Dat ik hier gewoon mijn plek op aarde in mag nemen met alles wat er bij mij hoort. Het verleden en het heden in volledige acceptatie. De toekomst die komt vanzelf met alles wat er dan bij mij hoort. Het is allemaal oké, ik vertrouw op het hoe en wanneer van het universum.
 

De mooiste versie van mezelf op dit moment, dat is wat ik ben in het hier en nu.