Ik weet het even niet!

Ken je dat, het gewoon even niet weten? Een storm aan gedachten en emoties die mij totaal bij mezelf vandaan halen. Mijn ego viert feest, teruggeworpen op oude patronen en overtuigingen. 

 

Verleden jaar in november begon het hele circus. Huis verkocht, naar Schotland om een B&B uit te zoeken, het proces van de aankoop, website maken, reclame maken. Klussen, bepalen wat we bij het ontbijt zouden gaan serveren, een ritme vinden in de schoonmaak, leren omgaan met alle mensen die bij ons over de vloer kwamen, een ander land, andere mensen, familie en vrienden ver weg. En maar door, hard werken, veel twijfels, de B&B te koop gezet en weer uit de verkoop gehaald. 

 

Nu voor drie maanden in Nederland, ik had gehoopt een tijdelijk baantje te kunnen vinden. Een beetje bezig zijn en wat bijverdienen. Uitrusten, wennen aan het weer hier zijn, aan al het licht, de geluiden en alle prikkels. Nu heb ik niet veel te doen, heb ook niet echt veel zin om heel veel te doen. Ik voel me wat nutteloos en lusteloos. 

 

Vanuit mijn waarheid is niets doen nutteloos, ik weet dat dit niet waar is. Dat is mijn ego die me dit wil wijs maken. Ik ben nu juist alles een plek aan het geven en dat is best hard werken. Het kost mij veel energie, geen tijd gehad om echt te voelen en te beseffen wat er allemaal is gebeurd het afgelopen jaar. Het was een beetje veel in een hele korte tijd. Ik vind het fijn om hier te zijn en tegelijkertijd wil ik ook graag weer naar mijn huis in Schotland, aan de slag gaan met de B&B te verbeteren, het ritme weer vinden. En voor nu zit ik in het proces van "Het niet weten". Ik ervaar een bepaalde vorm van vrijheid in het eigen baas zijn, maar weet niet goed hoe ik hiermee om moet gaan. Nooit deze vrijheid ervaren en die vrijheid is overweldigend en beklemmend tegelijk. Het verlamt me bij vlagen. Alsof ik mezelf opnieuw uit moet vinden en tegelijkertijd nog muurvast zit in mijn oude overtuigingen en patronen. Overtuigingen en patronen die hier in Nederland weer erg naar de oppervlakte komen drijven. 

 

Alles heeft een reden en dit ook. Het hier zijn in Nederland doet mij beseffen dat ik nog niet helemaal weet waar ik hoor. Met het ene been in Nederland en met het andere been in Schotland. Ik vertrouw erop dat ik uit "Het niet weten" kom en dat ik maar op één plek hoor en dat is bij mezelf, waar ik ook ben op deze aardbol.