Schelden doet geen pijn! Of toch wel?

Een paar dagen geleden hoorde ik de uitdrukking 'Schelden doet geen pijn'. Deze opmerking werd genoemd in een gesprek over pesten. Sowieso een gesprek wat mij raakte, want het deed me pijn om de pijn te zien van die persoon. Het bracht mij terug naar mijn schooltijd, mijn meest angstige, verdrietigste en wanhopigste periode in mijn leven. 

 

Vier jaar lang stelselmatig uitgescholden met af en toe wat fysiek geweld erbij, maar daar kon ik nog wel mee dealen. Het waren al die vervelende, nare opmerkingen elke dag maar weer die ervoor zorgde dat ik me elke dag een stukje kleiner ging voelen, dat ik ging geloven dat ik niets waard was, dat ik dom was, dat ik lelijk was, dat ik een enorme loser was. En tot op de dag van vandaag heeft het nog steeds invloed op de manier waarop ik in het leven sta en hoe ik over mezelf denk. 

 

Ondertussen een heel stuk ouder, wijzer en meer vertrouwen in mezelf, maar ik ben me ervan bewust dat wat een ander als grapje bedoeld (al is het elke dag iemand uitschelden absoluut geen grapje) voor de persoon die het betreft heel hard kan aan komen.

 

Vraag jezelf af waarom je de behoefte voelt om die ander uit te schelden, te kleineren. Kijk in alle oprechtheid naar jezelf in de spiegel en vraag je af wat je hiermee wilt bereiken. Wat is het in jou dat je die persoon wilt kwetsen? 

 

SCHELDEN DOET WEL DEGELIJK PIJN!