Bioscoop

Ik kan zo blij worden van een bezoekje aan de bioscoop in mijn eentje, bij voorkeur op een wat incourante tijd op een doordeweekse dag zodat er zo weinig mogelijk mensen zijn. Ik kan echt genieten van een bijna lege bioscoopzaal. 

 

De kerstvakantie voorbij en ik op maandag rond het middaguur naar de film Mary Poppins. Het was nog best druk voor een maandagochtend. Er waren denk ik meer mensen die dachten, schoolvakanties voorbij en dan is het weer rustiger in de bioscoop.  

 

De voorste vier rijen waren nog helemaal leeg. Ik probeer altijd een lege rij tussen de plek waar ik zit en de mensen achter me te houden en ik ga ook altijd een beetje aan de zijkant zitten. Deze keer zat ik ook aan de zijkant, drie stoelen van het gangpad en op de stoel naast me lag mijn jas. Ik was bezig met het geluid uitzetten van mijn telefoon en toen ging er iemand naast me zitten, althans op de stoel naast de stoel waar mijn jas lag. Dat vind ik niet prettig. Zit ik bijna helemaal aan de zijkant en komt er iemand naast me zitten. 

Wat te doen, misschien had hij speciaal voor deze stoel gekozen en was dit zijn rechtmatige plek. Ik vond het niet prettig, maar de lieve Irma in mij vond het eigenlijk niet netjes om weg te lopen en op een andere plek te gaan zitten. Maar aan de andere kant voelde het voor mij helemaal niet fijn, nog 3 rijen helemaal leeg en nog veel meer lege plekken verderop in de zaal en dan zo dicht bij mij komen zitten. Heel onprettig. In gesprek met mezelf tot de conclusie komen dat ik daar voor mezelf zat en niet voor de ander en ook niet om lief gevonden te worden. Dat het mijn bioscoopkaartje was, mijn vrije tijd en daar alles uit mag halen wat goed voelt voor mij. Mijn jas gepakt, opgestaan en vertrokken naar een andere rij aan de andere kant van de zaal en heerlijk ontspannen naar Mary Poppins gekeken.