My house

Terug in mijn huis na drie maanden weg te zijn geweest. In Nederland verwend door centrale verwarming is het weer even wennen dat het hier wat minder warm is in huis. Dankbaar dat ik deze keer in een huis kwam waar mijn spulletjes stonden, waar ik al acht maanden had vertoefd en waar mijn energie al een plekje in had genomen. 

 

Vorig jaar totaal nieuw, onbekend met het huis en al aardig bekend met de plekken waar het af en toe lekt, wat de gevolgen zijn van een dakpan die niet op zijn plek ligt en dat het hier aardig kan spoken als er een storm is. Dankbaar dat er nu wel genoeg hout lag, dat we 2000 liter olie in de tank hadden om de stoken en dat we verleden jaar al wat dingen aan isolatie hebben gedaan waardoor de warmte die we opwekken niet gelijk via het dak en de ramen verdwijnt. 

 

Het huis stond er nog in zijn volle glorie, weliswaar wat koud en vochtig. De basis was er nog, een kleine lekkage in onze slaapkamer door een dakpan die naar beneden was gevallen en een natte plek waar we nog niet helemaal de oorzaak van hebben gevonden, maar het speelt al langer. Geen paniek, het is het deel van het huis waar eind maart een nieuw dak geplaatst gaat worden, gewoon omdat het echt nodig is.

 

Wat wel heel snel went is het feit dat hier echt stil is, op het geluid van de storm 'Eric' na. Het is donker, echt donker. Zittend in mijn eigen woonkamertje de oorverdovende stilte. Mijn eigen bedje, mijn schitterende tuin, het geweldige uitzicht, de wind die huilt, het zonnetje wat af en toe doorkomt. Langzaam weer opstarten voor een nieuw seizoen. Op mijn gemak, ik neem mijn tijd. Niets lekkerder dan nog even in bed blijven liggen met een goed boek en buiten de wind en de regen te horen. Heerlijk.