Een jaar geleden ...

Bijna een jaar geleden vertrok ik samen met Edwin naar Schotland voor een nieuwe avontuur. 

 

Nu zit ik hier een bijna een jaar later en wat voelt het anders dan vorig jaar en nu besef ik pas hoeveel werk wij verleden jaar hebben verzet in zo een korte tijd. Nu zijn we ook bezig met het upgraden van de B&B, maar op een ander tempo. Gisteren is de aannemer begonnen met het verbouwen van de badkamers in kamer 2 en 3. Op dit moment lijken het geen badkamers meer, het zijn lege kamers geworden. Ik ben gestart met het gezelliger maken van onze eigen woonkamer, ook wel de snug genoemd. Een ander kleurtje op de muur, er komt fotobehang op een muur met een herfstbos, leuke kastjes en plankjes aan de muur. Het gaat nu in de vertraging, we nemen onze tijd en zoveel dingen zijn al gewoon goed zoals ze zijn. Ik kan me ook niet voorstellen dat het me vorig jaar allemaal gelukt is wat we hebben gedaan. 

 

Het was gewoon te veel en dan uitgeput aan een seizoen beginnen waarin alles nieuw is, dat is niet verstandig. We hebben het overleefd en we staan nu aan de start van een tweede seizoen met een hele andere energie dan vorig jaar. 

 

Vorig jaar in een tijdsbestek van twee maanden de lounge en de ontbijtruimte aangepakt, nieuwe meubels, nieuwe bedden, de keuken een andere look gegeven, betrouwbare leveranciers vinden, bedenken wat we bij het ontbijt zouden serveren, verven, 60 m2 laminaat leggen, nieuw beddengoed, overal nieuwe schilderijen, nieuw servies, nieuwe keukenapparatuur en nog zoveel meer kleine dingen. Elke dag stond de bezorgdienst wel met pakjes voor de deur, het overzicht totaal kwijt en elk pakje betekende werk aan de winkel. Contacten met bedrijven die ons konden helpen met het vervangen van de stoppenkast, het isoleren van het dak, nieuwe ramen en deuren. Een verhuiswagen die voor de deur stond met al onze spulletjes uit Nederland. Een nieuwe auto ophalen in Inverness. Talloze keren naar de vuilstort met de aanhanger om alle oude en versleten spullen weg te brengen. 

 

Als ik het allemaal zo terughaal ben ik verbaasd over hoeveel energie je als mens in je kan hebben om toch door te blijven gaan. Overdag veel fysiek werk en dan 's avonds op het internet meubels, accessoires en alle andere benodigdheden bestellen. Zoveel beslissingen die genomen moesten worden. 

 

En nu zo dankbaar dat ik de rust vind om dingen te laten liggen, er even over na te denken. Er een goede basis is, ik een dag rust neem om even niet te verven en me te richten op wat ik nodig heb. En natuurlijk nog zoveel te doen hier, maar het mag wachten, het kan wachten.