Gehechtheid aan pijn

Oei, wat is het fijn om om te blijven hangen in de pijn. Altijd een excuus om er niet vol voor te gaan. Dat kan ik toch allemaal niet, wie ben ik nou om een succesvolle business te hebben, wie ben ik nou om mijn visie te verspreiden? 

 

Patronen en overtuigingen uit het verleden, brandstapelangst, bang voor afwijzing. Wat als het allemaal goed gaat, wat als die flow er is. Waar kan ik dan nog op terugvallen. Op mezelf en daar zit het hem nou juist, durf ik te vertrouwen op mezelf? Het is zoveel fijner om het allemaal buiten mezelf te zoeken, dan hoef ik het niet vanuit mijn eigen kracht te doen. Ondertussen na heel wat ontwikkeling, een flinke groei in het bewustzijn weet ik ook wel dat er maar een plek is waar ik veiligheid, vertrouwen, trots, liefde, warmte, visie, energie en nog zoveel meer kan halen en dat is uit mezelf. Daar zit het allemaal en daar heeft het altijd al gezeten, vanaf de dag dat ik geboren ben. 

 

Ik mag het me weer herinneren, maar wie ben ik zonder al die verhalen die ik mezelf continue vertel, alles om maar niet voor de volle 100% te gaan voor wie ik ben. De persoon die ik wil zijn en altijd al ben geweest. Ik heb mezelf aangeleerd dat het veiliger was me continue aan te passen, druk bezig met wat anderen wel niet van mij zouden kunnen denken. Heel lang dit gevoel weg kunnen stoppen, opgeslokt door het snelle leven, zoveel afleiding, druk met werk, de avonden vol gepland en vooral niet de stilte in mezelf opzoeken. 

 

Nu woon ik in een gebied waar minder afleiding is, ik run een eigen business en ja, ik kan me zeker in het seizoen helemaal op laten slokken door alle mensen die hier over de vloer komen en dat gebeurt ook zeker wel, maar tegelijkertijd zijn ze voor mij een versnelde leerschool. In Nederland kon ik me verstoppen voor zoveel mogelijk mensen als ik daar de behoefte aan had, als het te veel werd. Hier heb ik niet die mogelijkheid niet en dat is oké, dat is mijn leerproces. Dat is de confrontatie met die oude pijnlichamen, de pleaser in mij en het doodeng vinden om MIJ te zijn. Ik ben me vanuit mijn business heel erg bewust dat we in een wereld leven waarin een ieder zijn mening klaar heeft en het is aan mij om niet naar al die meningen te luisteren, maar dicht bij mezelf te blijven en in het diepste van mijn zijn te weten dat ik helemaal oké ben en ik me tegenover niemand hoef te verdedigen. 

 

Hoe moeilijk het soms ook is, hoe graag ik soms vanuit die veiligheid terug zou willen naar de Irma van een jaar of twee geleden, dat kan niet meer. Daarvoor heb ik al te veel een transformatie doorgemaakt. Ik kan alleen maar verder ontwikkelen, de confrontatie aangaan met mezelf in alle zachtheid en vanuit zelfliefde, veerkracht en overtuiging mijn leven leiden zoals ik het wil leven, mijn business runnen zoals ik het wil runnen. Vanuit het gevoel van vrijheid eerlijk en oprecht communiceren 

 

It is time for the real me!