Vakantie

Mijn vakantie is even anders gelopen dan ik had kunnen bedenken. Een situatie waar ik in de basis niet in had willen zitten, maar niet geluisterd naar de signalen van mijn geest en lichaam. Een vakantie al ergens in september/oktober gepland, een rondreis in Andalusië, stond toch al heel lang op mijn verlanglijstje. Misschien heeft het ooit op mijn verlanglijstje gestaan, in de tijd dat ik het nog oké vond om wat langer in een vliegtuig te zitten, om steden te bekijken met mooie gebouwen. Wat invloed van buitenaf, je moet toch je reisspieren een beetje blijven oprekken, een andere omgeving. Op het laatste moment uitzoeken wat ik wilde gaan doen en bekijken terwijl ik eigenlijk helemaal geen zin had om het uit te zoeken. Op weg naar een land waar ik me in het verleden ook niet altijd even fijn voelde. Naarmate de dag van de vakantie dichterbij kwam werd ik niet blijer. Al die voorbereidingen voor iets waar ik eigenlijk helemaal geen zin in had. 

 

En toch ga je dan, want ik had het geboekt en ik bleef maar tegen mezelf zeggen dat als ik er eenmaal was het helemaal goed zou zijn. Lekker ontspannen, in het zonnetje lopen, een andere omgeving. De vlucht van Inverness naar Amsterdam was nog wel oké, kort en in een klein vliegtuig. Eenmaal bij de gate om in het vliegtuig te stappen naar Malaga voelde het helemaal niet goed. Ik dacht wat doe ik hier, ik vind dit niet leuk. Ik wil eigenlijk helemaal niet en toch ingestapt. Alle signalen waren er en pas toen ik in Malaga was heb ik er naar geluisterd. We zijn vier van de 16 dagen dagen gebleven, de volgende dag na aankomst een vlucht terug naar Nederland geboekt, ik was zo blij dat ik Spanje kon verlaten. Vaak doe je net iets een keer te veel en dat was in deze ook het geval. Ik mag echt meer luisteren naar mezelf, dat wil ik nog wel eens vergeten. 

 

Waar word ik blij van, een plek in de bossen waar ik kan fietsen, een vrijstaande bungalow met een openhaard en gewoon lekker naar buiten en na een dag fietsen op de bank en helemaal niets. Vanuit een plek en in de natuur zijn. Het voelt niet langer fijn om in steden rond te lopen, hoe mooi ze ook mogen zijn. Het voelt voor mij allemaal zo nutteloos. 

 

Uiteindelijk nog een twee weken in Nederland geweest, een midweekje in een bungalow met een openhaard in de bossen omringt door vele vogels en heerlijk fietsen over de Veluwe en contact met familie en vrienden gehad. Voelde het als vakantie, niet helemaal. Het voelde als overal en nergens zijn, chaotisch en rommelig. Er het beste van maken en veel onrust in mijn lijf ervaren. Ondertussen ben ik weer thuis in Schotland en ik voel me nog steeds niet helemaal ontspannen. Het klussen is weer gestart en zo langzamerhand gaan wij ons weer klaar maken voor het nieuwe seizoen.