Een zware last ...

Soms kunnen materiële zaken als een zware last voelen. Op dit moment voelt mijn huis/bedrijf als een zware last, als een strop op mijn nek wat mij met vlagen verlamd en een opgesloten gevoel geeft. Het is een geweldig huis met een fijne uitstraling, maar het is een oud huis. Een huis uit 1897 en in de basis een solide huis. Het is ook mijn bedrijf en het moet er wel netjes uit blijven zien, er is wat achterstallig onderhoud en dat probeer ik stap voor stap aan te pakken, maar soms zijn er van die zaken die niet stap voor stap aangepakt kunnen worden. Grote projecten die echt wel in een keer gedaan moeten worden en veel geld kosten. 

 

De afgelopen weken is het hier de ene storm na de andere, het houdt maar niet op en met die stormen komt de regen. Leisteen op het dak, sommige al heel oud, een deel verleden jaar vervangen voor aluminium dak. Een lekkage kan zo ontstaan met leisteen wat van het dak afwaait of scheef komt te zitten. Het geeft onrust, het is niet altijd makkelijk om iemand hier te krijgen om het dak te repareren en die reparaties zijn vaak niet goedkoop en uiteindelijk moet een groot deel van het dak nog vervangen worden. Het is ook niet fijn, weten dat je dak niet optimaal is en dat er dan weer een Ciara of Dennis op je afkomt. Dat voelt niet veilig. En dan heb je net alles geverfd en gedaan, is er weer een lekkage  en lopen de druppels water langs de muur en moet je weer opnieuw gaan verven en moet je weer iemand zover zien te krijgen om langs te komen om het te repareren. 

 

Dan lig ik 's avonds in bed en denk ik hoe gaan we dit nu weer oplossen, het kost iedere keer weer geld en dat geld is er niet altijd, zeker niet aan het eind van het winterseizoen. Ik weet dat het veel beter voor mijn gemoedsrust is om het dak in zijn totaal te laten vervangen voor een aluminium dak. Het is voor het behoud van mijn huis en business. Als er in mijn slaapkamer wat druppels langs de muur lopen vind ik dat nog wel oké, maar dat kan ik niet maken ten opzichte van mijn gasten.

 

Na wat dagen met veel doemgedachten in mijn hoofd en stress in mijn lijf besloten dat als ik wil dat hier iets in gaat veranderen ik actie moet ondernemen. Er liggen nog genoeg kleine en grote projecten op ons te wachten, maar niet elk project is even urgent. Een nieuwe keuken, mijn eigen schuurtje met een kas om groenten in te verbouwen en mijn tuinspullen in op te bergen, nieuwe ramen op de eerste verdieping, nieuwe vloerbedekking in mijn kamer (die echt wel vies en oud is), de gastenkamers voorzien van nieuwe meubels en nog vele andere projectjes. Ik ben me ervan bewust dat deze kunnen wachten, prioriteit is een nieuw dak en bij voorkeur het gehele dak, maar laten we eerst maar het slechtste gedeelte gaan aanpakken, dat is al prijzig genoeg. 

 

En actie ondernemen is meer geld genereren. Hoe dit te realiseren? Een jaartje wat harder werken door geen vrije dagen te nemen, meer avondmaaltijden verzorgen en gedurende de wintermaanden gewoon open blijven en hopen op wat klandizie, Edwin kan wat kluswerk in de omgeving zoeken en in de herfst/winterperiode is er voor mij een mogelijkheid om voor bijna een half jaar naar Nederland te gaan om daar te werken. Zo zijn er best wel wat mogelijkheden, het is even aanpoten om vanuit een druk seizoen zonder vrij dagen door te gaan in een fulltime baan in Nederland, maar uiteindelijk weet ik waar ik het voor doe en dat is voor dat nieuwe dak, dat dak wat mij en Edwin meer vertrouwen en rust gaat geven en heel belangrijk is voor het behoud van de constructie van het huis. 

 

Misschien niet helemaal zoals ik mijn leven hier in Schotland had bedacht, maar soms moeten bepaalde dingen gewoon gebeuren om juist weer een stuk rust, lucht en ruimte te creëren. Mijn uitdaging hierin is flexibel te blijven en te vertrouwen op een goede uitkomst, dat er ergens volgend voorjaar een mooi en betrouwbaar dak op mijn huis ligt en dat Edwin en ik dat samen kunnen realiseren, dat wij onze weg hierin gaan vinden.

 

Ik vind dit spannend en ik vind het moeilijk hier het vertrouwen in te houden, maar dankbaar dat er mogelijkheden zijn en erop vertrouwen dat ik dit fysiek, mentaal en energiek aan kan.