Schaap ... en het niet weten

Van de week heb ik wat geleerd van een schaap, dat schaap heeft mij iets laten zien wat heel waardevol voor mij is. Dat ik toch wel iets weet wat ik wil in het leven.

 

Op weg naar huis zag ik een schaap aan de kant van de weg liggen. Dat is op zich niet vreemd hier in de Highlands, maar soms zie je wel aan de manier waarop een schaap ligt dat het niet goed met haar gaat en dat viel me bij dit schaap ook op. En natuurlijk stop je dan om te gaan kijken wat er aan de hand is. Dit schaap liep niet weg en dan weet ik genoeg, schapen in dit gebied zijn niet echt heel tam en zullen altijd weglopen als de kans krijgen en dit arme schaap bleef liggen. 

 

Een berichtje naar de boer gestuurd en ik ben bij het schaap gaan zitten, een aai over haar bol, wat geruststellen en er gewoon zijn. Het zag er niet heel goed uit en doodgaan zat in mijn gedachten en toen kwam de vraag wat zou je graag willen als je zou weten dat je dood gaat, als je nog maar even te leven zou hebben? Tot dat moment wist ik het eigenlijk nooit, je gaat dan denken aan dan wil ik daar nog naar toe of nog een laatste keer ... en voor mij is het eigenlijk heel simpel. Ik wil in een ruimte zijn met dieren om me heen en dat is genoeg voor mij, dat is het mooiste wat er is. Op dit moment voel ik me verloren en wat paniekerig in het niet weten, maar dit weet ik dan wel en daar ben ik heel dankbaar voor. 

 

Het schaap is opgehaald door de boer, naar stal gebracht met wat hooi en eten en het was afwachten of ze het zou halen, waarschijnlijk is de winter iets te zwaar voor haar geweest, maar diep in mijn hart hoop ik dat ze het haalt en mocht het niet zo zijn, dan was ik er voor haar toen ze het moeilijk had.