Hoog sensitief zijn kan soms heel vervelend zijn, maar je kan er ook je kracht van maken als je accepteert dat het is zoals het is en je de tijd neemt om alle prikkels te verwerken.

 

In de happinez kwam ik een artikel tegen die eigenlijk heel goed beschrijft wat het inhoud om hooggevoelig te zijn.

 

 

Wat is het verschil tussen gevoelig en hooggevoelig? 

Ieder mens is in staat om te voelen, de een wat meer dan de ander. Veel mensen kunnen speciaal goed proeven of ruiken of hebben een goed gehoor. Er zijn mensen met speciaal goed ontwikkelde spieren, er zijn hoog intelligent mensen - al die verschillen vinden we heel normaal. En zo heb je ook mensen bij wie er meer informatie uit de zintuigen in de hersens komt; die prikkels worden dieper en breder verwerkt. Het is geen afwijking, ziekte of stoornis, maar in onze moderne wereld die steeds prikkelvoller wordt, en sneller en drukker, gaan deze mensen er wel steeds meer onder lijden. 

 

Hoe kun je het meten of testen? 

Er zijn inmiddels behoorlijk wat onderzoeken gedaan, ook met MRI-scans, die laten zien dat bij hooggevoeligen meer hersendelen betrokken zijn bij verschillende soorten mentale activiteit, bijvoorbeeld bij het zien van schokkende beelden. Elaine Aron, de pionier op het gebied, heeft een prima test ontwikkeld voor als je erachter wilt komen of je zelf hooggevoelig bent of om te kijken of je kind het is. Maar als je boeken leest over hooggevoeligheid en een continue aha-beleving hebt, als je eindelijk begrepen en herkend voelt, dan kun je ervan uitgaan dat je het ook echt bent. Ik ben er erg voor dat je dit zelf vaststelt, en het niet van een ander laat afhangen.

 

Verandert het ooit, of blijft het je leven lang hetzelfde? 

Helaas word je nooit minder gevoelig, je wordt ermee geboren en je blijft het je leven lang. Je wordt zelfs gevoeliger naarmate je ouder wordt, dat is bij ieder mens zo. Maar gelukkig kun je leren ermee om te gaan, je leven erbij aan te passen. En als je dat doet, neemt de last die je ervan hebt, af.  

 

Wat zijn de nadelen van hooggevoeligheid? 

Door ons schoolsysteem worden kinderen heel cognitief opgevoed; gebruik maken van je emotionele kwaliteiten is er veel minder bij. Daarom zijn kinderen vaak al op jongere leeftijd chronisch overprikkeld. Als ook de ouders niet begrijpen dat een hooggevoelig kind anders in elkaar zit dan de anderen, lijdt het. Het zijn vaak heel gewillige en brave kinderen, lieve kinderen, maar dat wil niet zeggen dat ze van binnen niet lijden - juist omdat ze zich zo aanpassen aan wat er van ze verwacht wordt, terwijl dat tegen hun eigen natuur ingaat. 

 

Hooggevoeligen zijn veel stressgevoeliger en raken sneller burn-out dan anderen. Als ze proberen mee te komen in het jachtige tempo van onze maatschappij, worden ze vaak ziek. Ontstekingen bijvoorbeeld zijn een typische reactie van chronisch overprikkeld zijn: je immuunsysteem verzwakt erdoor. 

 

En de voordelen? 

Van oudsher zijn hooggevoeligen de pioniers, de waarzeggers, de geestelijken, adviseurs, sterrenkijkers. Ze hadden altijd de rol om de groep of de clan of gemeenschap te waarschuwen voor gevaren. Ook in deze zijn zij het die ons erop wijzen dat we doordraven en dat het nuttig is om stil te staan, terug te keren naar de rust, naar spiritualiteit en de natuur. Een mens is geen machine, we zijn een ingenieus levend organisme dat in relatie staat met de omgeving. Eigenlijk zijn er alleen maar voordelen aan hooggevoeligheid, alleen moeten de omstandigheden en de omgeving er wel op afgestemd zijn. Dat is in onze snelle, gehaaste maatschappij compleet uit balans. Maar in feite is het een prachtige eigenschap. Als je een mens terugplaatst in zijn natuurlijk habitat, is het handig om te kunnen zien welke knollen gezond zijn, om aan te voelen in welke bossen een beer rondstruint. De waakzaamheid is een gave. Maar als je permanent gestrest of chronisch overprikkeld wordt, is het een last. Hooggevoeligen kunnen onwijs genieten van heel kleine dingen, van contact, van aanraken. Ze houden van schoonheid en kunst en zijn vaak ook begaafd op dat gebied. Veel beroemde onderzoekers en kunstenaar zijn hooggevoelig. 

 

Het is ook een prachtig instrument om in te zetten als je werkt in de zorg, in contact met anderen: je kunt aanvoelen wat een ander nodig heeft. Hooggevoeligen hebben meer spiegel-neuronen - dat is bewezen - die je helpen in te voelen wat een ander mens denkt en voelt. 

 

Wat moet je vooral niet doen als hooggevoelige? 

Hollen! Doorrennen in het tempo van de maatschappij. Ook moet je vooral je normen niet aanpassen aan de meerderheid. Hooggevoeligen zijn vaak zeer ambitieus en perfectionistisch en dan leg je zelf de norm al hoog. En als je struikelt, burn-out raakt, zou ik willen zeggen: luister niet per definitie naar bedrijfsartsen die jou zo snel mogelijk in het arbeidsproces terug willen krijgen, maar luister naar je eigen lichaam. In je eentje is het moeilijk, dus zoek andere mensen die je begrijpen, zoek lotgenoten. 

 

En wat moet je wel doen? 

Je moet echt je eigen weg zoeken, pionieren, zelf keuzes maken, je eigen grenzen aangeven. Dat is een van de lastigste dingen, vooral voor perfectionisten. Vooral gaan slapen als je zin hebt om te slapen. Luieren! Contempleren, mediteren, dagdromen - niet alleen voor het plezier, het is echt functioneel. Ook wandelen in de vrije natuur doet veel goed. 

 

Partners van hoogevoelige mensen moeten zich ook realiseren dat hun man of vrouw echt anders is, dat ze hem of haar niet moeten opjagen en dat af en toe rust en stilte belangrijk voor ze is. Dat ze zelf moeten aangeven wanneer ze weer kunnen terugkomen in het drukke gezin. De omgeving moet snappen dat het af en toe echt anders werkt bij deze mensen. 

 

Wat is de relatie met spiritualiteit? 

Hooggevoeligen voelen sterk dat ze deel uitmaken van een groter geheel en dat de mens een spiritueel wezen is. Ook met hooggevoelige kinderen kun je daar al goed over praten: het zijn vaak oude zielen. Ik heb jonge mensen meegemaakt die spiritueel zeer wetend zijn, die een enorme begaafdheid en bagage meebrengen en letterlijk de leraren van hun ouders zijn. Dat is moeilijk voor ze. Ik denk wel dat het hun roeping is om de mensen weer te wijzen op het belang van spiritualiteit, van natuurbeleving, een ruimere werkelijkheid. De mens is niet alleen een cognitieve en fysieke motor die de economie gaande houdt. We zijn veel en veel meer dan dat. En dat verlangen dat spirituele mensen verbindt, kenmerkt hooggevoelige mensen. Ik denk dat ze ook veel antwoorden hebben op de grote vragen van onze tijd. 

 

Bron: Susan Marletta Hart (Happinez)